MBR و GPT در پارتیشن بندی

فرمت MBR و GPT در پارتیشن بندی هارد چیست؟

Rate this post

حتما تا بحال قصد پارتیشن بندی دیسک را داشته اید اما اطلاع کافی از تفاوت فرمت MBR و GPT را نداشتید; ابتدا باید گفت پارتیشن بندی دیسک به ما کمک میکند تا بتوانیم هارد خود را به ظرفیت های مختلفی تقسیم کنیم و هر یک را برای بخش مختلفی استفاده کنیم; ساختار پارتیشن هارد دیسک را سیستم عامل به دو صورت تشخیص خواهد داد که با فرمت MBR و GPT شناخته میشوند, MBR مخفف ( Master Boot Record ) و GPT مخفف ( GUID Partition Table ) میباشند. در این مقاله قصد داریم فرمت MBR و GPT و تفاوتشان با یکدیگر را بصورت ساده توضیح دهیم, در ادامه با آسام سرور همراه باشید.

فرمت MBR و GPT

قبل از اینکه حالت های پارتیشن بندی را توضیح دهیم بهتر است بدانیم چند نوع درایو در یک هارد میتوان ایجاد کرد؟

3 نوع درایو با نام های زیر میتوانید در هارد ایجاد کنید:

  • Primary
  • Logical
  • Extended

1. درایو primary

سیستم عامل در آن نصب میشود; درایوی است که سیستم عامل از طریق آن بوت میشود.

2. logical

اگر درایو های پرایمری را به چندین قسمت تقسیم کنیم درایو های لاجیکال تشکیل میشوند.

3. Extended

در اصطلاح, به مجموع درایو های لاجیکال نیز اِکستِندِد میگوییم.

حالت پارتیشن بندی فرمت MBR و GPT در هارد چیست؟

فرمت MBR در پارتیشن بندی هارد:

استاندارد ترین و البته قدیمی ترین حالت پارتیشن بندی هارد, استفاده از فرمت MBR میباشد که با توجه به محدودیت هایی که در پارتیشن بندی با فرمت MBR وجود دارد, بنا به دلایلی که خواهیم گفت هنوز نیز مورد استفاده قرار میگیرد; هنگام پارتیشن بندی در حالت MBR میتوانید 4 نوع درایو پرایمری ایجاد کنید و اگر یک نوع از هاردی را خریده اید که ظرفیت بیشتر از 4 ترابایت دارد شما فقط از 2 ترابایت از ظرفیت هارد را میتوانید استفاده کنید و باید از 2 ترابایت ظرفیت باقیمانده خداحافظی کنید 🙂 , پس هنگام خرید هارد به این نکته توجه داشته باشید; این یعنی فرمت MBR در هارد تنها تا 2 ترابایت از حافظه را پشتیبانی میکند.

همچنین در فرمت MBR, میتوانید از هر دو نوع 32 بیتی و 64 بیتی از ویندوز را استفاده کنید. محدودیت های موجود در بعضی از سیستم های کامپیوتری باعث میشود که شما نتوانید از فرمت GPT برای پارتیشن بندی استفاده کنید و به ناچار مجبور شوید از حالت MBR برای پارتیشن بندی استفاده کنید, برای مثال اول: اگر رم کامپیوتر شما 3 گیگ یا کمتر باشد, حتما باید از ویندوز های 32 بیتی استفاده کنید, که در این حالت فقط مجبور به استفاده از فرمت MBR هستید زیرا در فرمت GPT فقط از نوع 64 بیتی ویندوز میتوانید استفاده کنید.

نکته: در حالتی که سیستم شما رم 3 گیگ یا کمتر دارد نمیتوانید فرمت MBR را به فرمت GPT تبدیل کنید.

در مثال دوم: اگر کامپیوتر یا لبتاپ شما از رابط بدون گرافیک یعنی ( Bios ) استفاده میکند, فقط میتوانید از فرمت MBR سیستم عامل را بوت کنید و نمیتوانید از طریق فرمت MBR سیستم عامل را با رابط گرافیکی ( UEFI ) بوت کنید.

در فرمت MBR, اطلاعات مربوط به پارتیشن بندی و بوت سیتم عامل فقط در اولین ( Sector ) یعنی اولین خانه از حافظه ی هارد ریخته میشوند و اگر این قسمت دچار مشکل شود; مجبور هستید تا ویندوز خود را عوض کنید و به احتمال زیاد ( Data ) داده ها نیز از درایو پاک شوند; از طرفی بازیابی اطلاعات از یک درایو با فرمت MBR سخت تر از GPT میباشد و از این جهت مجبور هستید از داده ها یا اطلاعات در درایو سیستم عامل نیز نسخه پشتیبان یا بک آپ داشته باشید.

فرمت GPT در پارتیشن بندی هارد:

فرمت GPT جدیدتر از  فرمت MBR میباشد پس طبیعی است که محدودیت های بسیار کمتری نسبت به فرمت MBR داشته باشد, در پارتیشن بندی با فرمت GPT میتوانید تا 128 نوع درایو پرایمری ایجاد کنید و محدودیتی ندارید, البته بخاطر اینکه در ویندوز درایو ها محدود به حروف الفبای انگلیسی میباشند نمیتوانید 128 درایو از هارد را در سیستم عامل پارتیشن بندی کنید.

در فرمت GPT از نظر ظرفیت هارد محدودیتی ندارید و میتوانید تا 9.4 زتابایت از ظرفیت هارد استفاده کنید; همچنین در فرمت GPT به مشکل بوت نشدن ویندوز برخورد نمیکنید; اطلاعات مربوط به پارتیشن بندی و بوت سیستم عامل برخلاف فرمت MBR, در فرمت GPT این اطلاعات در چندین قسمت از حافظه هارد کپی میشوند و اگر مشکلی بر قسمت ( Sector ) یا همان اولین خانه از حافظه هارد ایجاد شود, هارد میتواند اطلاعات را از بخش دیگری که در آن کپی شده اند بازیابی کند و ویندوز نیز بوت شود.

اگر هاردی که به عنوان فرمت GPT پارتیشن بندی شده است را به عنوان هارد دوم به کامپیوتر وصل کنید, میتوانید از آن استفاده کنید اما نمیتوانید سیستم عاملی را به آن نصب کنید. با فرمت GPT در هر دو حالت رابط گرافیکی ( UEFI ) و رابط بدون گرافیک ( Bios ) میتوانید سیستم عامل را بوت کنید.

تفاوت های مهم MBR و GPT

1. فرمت MBR میتواند 4 درایو Primary ایجاد کند که هر یک به درایو لاجیکال تبدیل شوند اما در مقابل فرمت GPT میتواند تا 128 درایو پرایمری داشته باشد.

2. محدودیت استفاده از ظرفیت هارد در فرمت MMR تا 2 ترابایت میباشد اما با فرمت GPT میتوانید تا 9.4 زتابایت از ظرفیت هارد را استفاده کنید.

3. میتوانید با استفاده از فرمت MMR به ویندوز 32 بیتی و 64 بیتی دسترسی داشته باشید در حالی که در فرمت GPT فقط میتوانید به نوع 64 بیتی از ویندوز دسترسی داشته باشید.

4. بازیابی اطلاعات هارد در فرمت GPT راحت تر از MBR میباشد.

5. ضریب اطمینان در پارتیشن‌ بندی با فرمت GPT بسیار بالاتر از فرمت MBR است و خطر از دست دادن اطلاعات در GPT کمتر است.

رفع محدودیت نصب ویندوز در هارد با فرمت MBR

در بخش قبل اشاره شد که نمیتوانید در حالت MBR از پارتیشن بندی بیش از 4 درایو پرایمری, برای نصب ویندوز ایجاد کنید! در این بحث یک سوال پیش خواهد آمد که با این وجود چگونه برخی از سیستم ها با فرمت MBR, میتوانند در درایو لاجیکال نیز سیستم عامل را نصب کنند؟

ویندوز ماکروسافت از نسخه ی ویندوز 7 به بعد در پی انتشار آپدیت هایی توانست این مشکل را حل کند; بر این اساس که هنگام نصب سیستم عامل در درایو های لاجیکال; فایل های بوت سیستم عامل در درایو پرایمری ریخته میشوند و بخاطر همین موضوع میتوانید چند سیستم عامل را که در هارد با فرمت MBR پارتیشن بندی شده است نصب کنید.

 

جمع بندی

امیدواریم این مقاله مفید موثر شده باشد و نیز مشکلات شما را جهت پارتیشن بندی حل کرده باشد, به نظر شما هنوز نیز از ورژن 32 بیتی ویندوز استفاده میشود که مجبور به استفاده از فرمت MBR شوید و محدودیت های موجود در فرمت MBR را قبول کنید؟ میتوانید در بخش نظرات نسبت به این موضوع دیدگاه خود را بنویسید; اگر مایل هستید تا نحوه پارتیشن بندی صحیح را نیز در مقاله های بعدی بصورت کاملا ساده توضیح دهیم  و یا همچنین اگر سوالی نسبت به محتوای این مقاله داشتید میتوانید در بخش نظرات با ما در ارتباط باشید.

دیدگاهتان را بنویسید

آدرس ایمیل خود را را با خیال راحت وارد کنید، چون نمایش داده نخواهد شد

+ 88 = 95